Recht Op Wonen
Herselt
De vzw Dolor heeft gedurende een tweetal bijeenkomsten (06 februari en 05 maart
2007) informatie gegeven aan een driehonderdtal inwoners van Herselt . De eerste
bijeenkomst heeft de burgemeester ertoe aangezet om de dagvaardingprocedure te versnellen.
Kort na de bijeenkomst van 06 februari bood een gerechtsdeurwaarder zich aan bij
een zestal gezinnen en gaf een oproeping af voor de eerste negen inwoners om te
verschijnen voor de rechtbank te Turnhout van 07 maart a.s.
In deze dagvaarding vraagt het gemeentebestuur aan de rechtbank omdat de feiten
“bewezen” zijn (volgens hen) om onmiddellijk de opdracht te geven aan deze mensen
om zich elders in te schrijven op straffe van een dwangsom van 500 euro per overtreding
(lees: per dag).
In sommige gevallen heeft bij getrouwde mensen slechts één van beide partners zulk
een dagvaarding gekregen. Dit wil dan ook zeggen dat men aan de rechtbank vraagt
om getrouwde mensen op te leggen om apart te gaan wonen, wat uiteraard in strijd
is met het burgerlijk wetboek.
Ondertussen hebben zich reeds een 150-tal gezinnen aangesloten bij de vzw Dolor
en gaan de inwoners als één geheel strijden tegen de onmenselijke houding van de
burgemeester en zijn schepenen.
De inwoners hebben dan ook aan de raadsman van de vzw Dolor, Roel Coveliers, een
mandaat gegeven om op te treden als advocaat.
Over de motieven van de bestuurders van Herselt is iedereen het eens. Wanneer men
iedereen kan verplichten om zich elders in te laten schrijven, dan zal hun huidige
eigendom als tweede verblijf tussen de 400 tot 500 euro per jaar en per persoon
opleveren.
Een voorbeeld: man en vrouw wonen samen (zijn niet gehuwd) en hebben één inwonend
meerjarige zoon: zij lopen dan het risico om jaarlijks tot 1500 euro belasting op
tweede verblijf te betalen.Wanneer men weet dan er algauw meer dan driehonderd gezinnen
in aanmerking komen voor deze regeling dan is het duidelijk dat deze mensen gepluimd
worden. Maar wat de beleidsmensen niet weten is dat deze mensen zich nergens anders
kunnen laten inschrijven en zeker en vast deze extra belasting niet kunnen betalen.
Dan wordt het belang van de vzw Dolor nog belangrijker. Zonder onze inzet en tussenkomst
kan dit een sociaal bloedbad worden en vielen er op 07 maart de eerste 9 slachtoffers
van de inquisitie van de beleidsmensen van Herselt.
Op 04 januari 2007 ontvingen een eerste reeks gezinnen een brief van het advocatenkantoor
Janssen & Arnouts-Smeets in opdracht van het gemeentebestuur van Herselt een aangetekende
brief die insloeg als een bom.
In deze brief werd verwezen naar een eerder schrijven dat de gemeente overmaakte
ivm de huisvesting in een zone bestemd voor verblijfsrecreatie. Dit schrijven werd
verstuurd in de loop van de tweede helft van 2006. Er werd aan deze mensen gevraagd
om hun domicilie te verplaatsen op straffe van een vervolging indien zij hier geen
geval aan gaven.
Vermits niemand hierop inging kregen deze mensen via het schrijven van het hoger
vermelde advocatenkantoor de tijd tot 31 januari 2007 om dit te doen en werd hun
opgedragen: “…..onverwijld een andere huisvesting te zoeken en de gemeentelijke
bevolkingsdienst hiervan op de hoogte te stellen. Bij gebreke aan gunstig gevolg
voor het einde van de maand zal U worden gedagvaard voor de bevoegde rechtbank om
op straffe van een dwangsom het strijdig gebruik te staken, met alle gerechtskosten
van dien ten Uwen laste, en onverminderd strafrechterlijke vervolging voor de Correctionele
Rechtbank op verzoek van het Parket.”
Destijds werden al deze mensen ingeschreven in de gemeente en velen hiervan zijn
eigenaar van de woning en wonen reeds een hele tijd in Herselt. Ook de nieuwe bewoners
worden geviseerd. Iedereen krijgt na de inschrijving een proces verbaal omdat zij
in overtreding zouden zijn. Het parket heeft nog geen enkele vervolging ingesteld.
Iedereen die zich in deze zone met verblijfsrecreatie heeft ingeschreven sinds 1991
wordt nu bedreigd met uitzetting. De gemeente verwijst naar een volmacht die ze
hebben gekregen van de Hoge Raad van het Herstelbeleid en dat de permanente bewoning
in strijd is met het Decreet.
De gemeente levert echter tot op heden bouwvergunningen af waarvan zij weet dat
zij de toekomstige bewoners zal vervolgen via een burgerlijke en strafrechterlijke
procedure.
De gemeente legt ook dwingende maatregelen op ivm de zuivering van het afvalwater
en verplicht elk gezin om hier zelf voor in te staan. Deze gezinnen kunnen zelfs
een fiscale tegemoetkoming van de Belgische overheid bekomen.
Het is duidelijk dat de gemeente met de ene hand slaat en met de andere hand zalft.
Noch het provinciebestuur, noch de Vlaamse overheid ziet het dwingende van de procedure
in en er worden allicht stappen ondernomen om deze zaak te regulariseren.
Er zijn dien aangaande reeds ver gevorderde gesprekken aan de gang.
Het is de gemeente dus enkel te doen om het ontvangen van een belasting tweede verblijf
van deze gezinnen. Deze inkomsten worden op jaarbasis geraamd op 250.000 euro (met
andere woorden ca 500 euro per gezin). Het is dus perfect mogelijk dat een mogelijke
veroordeling via een decreet van de Vlaamse regering enkele maanden later ongedaan
zou gemaakt worden. Maar het kwaad heeft dan al onherstelbare schade aangericht.
Indien de rechtbank van Turnhout de eis van de gemeente Herselt zou inwilligen dan
heeft dit verstrekkende gevolgen voor de inwoners.
Er is eerst en vooral de kostprijs om elders iets te huren, zonder dat ze daar echt
wonen.
Op die manier worden de gezinnen gedwongen om iets te doen dat onwettelijk is.
Daarnaast is er nog de belasting op het tweede verblijf.
De gemeente Herselt neemt trouwens zelf een loopje met de wetgeving. Er worden nu
mensen gedagvaard die gehuwd zijn waarvan de maatregelen enkel voor de man of de
vrouw gevraagd worden. Van een CD&V volstrekte meerderheid (dit is toch de gezinspartij)
mag men toch een ander signaal verwachten. Indien hier ook één van beide partners
veroordeeld wordt, dan druist men in tegen de verplichtingen van het huwelijk waarbij
men verplicht is in onderling overleg om een gezamenlijke verblijfplaats te kiezen.
De verborgen agenda van de burgemeester en het schepencollege en volgens de inwoners
van Herselt de goede contacten met bouwbedrijven en vastgoedspeculanten zullen hier
allicht niet vreemd aan zijn. Moeten wij vrezen voor Mechelse toestanden?
De vzw Dolor heeft op verzoek van een aantal inwoners een drietal informatievergaderingen
gehouden waar er telkens meer dan 300 geïnteresseerden per vergadering aanwezig
waren.
De vereniging heeft gevraagd aan meester Roel Coveliers om de bedreigde gezinnen
te verdedigen. Wij hebben ervoor gezorgd dat er voorlopig geen maatregelen kunnen
ondernomen worden tegen de gezinnen. Zonder de inzet van de vzw Dolor zouden er
allicht reeds een tiental inwoners van Herselt uit hun huis gezet worden.
Daarnaast vraagt Herselt een absurde dwangsom van 500 euro per dag (nadat het vonnis
definitief is) dat de veroordeelden in overtreding zouden zijn. Zij vragen ook het
vonnis bij voorraad uitvoerbaar te verklaren, zodat een hoger beroep de uitvoering
niet schorst.
Er zullen op 29 oktober 2007 een tiental personen terechtstaan. Indien deze ongelijk
zouden krijgen dan dreigt er een catastrofe voor de 500 andere gezinnen. De gemeente
Herselt zal niet nalaten om in het voorjaar van 2008 deze gezinnen ook te dagvaarden
in een poging om deze te delokaliseren.
Wanneer men weet dat de meeste gezinnen een woning hebben gezet van max 60 m² (soms
80m²) en dat de aankoop van de grond en het zetten van de woning een dergelijke
grote hap uit het budget betekende, zal is het huren en het verhuizen naar een andere
woning financieel vrijwel onmogelijk. Het zijn vaak de financieel minder begoeden
die aangewezen zijn op de aankoop van een woning in een zone voor verblijfsrecreatie.
Het zijn ook dikwijls inwijkelingen die om gezondheidsredenen vanuit de grote steden
(Antwerpen, Mechelen,Turnhout) zich hier komen vestigen.
Ondanks het feit dat er ontwerp van decreet is dat gedragen wordt door de meerderheid
in de schoot van de Vlaamse Regering om een oplossing te vinden voor de permanente
bewoning in weekendverblijven blijft de gemeente Herselt de inwoners terroriseren
met nieuwe dagvaardingen. Men wacht een advies van het Grondwettelijk Hof af om
de zaak allicht in maart 2008 te bespreken en te stemmen in de plenaire vergadering.
Wij merken dan ook absurde toestanden: een vrouwelijke schepen uit Herselt die ook
parlementair is zal de uitdrijving in Herselt steunen en mee moeten stemmen omdat
zij tot de meerderheid behoort in het Vlaams Parlement.
Vrijdagnamiddag 08 februari 2008 kregen een hele reeks gezinnen een deurwaarder
aan de deur met een dagvaarding om voor de rechter te verschijnen op 03 maart 2008.
Dit is de derde groep van inwoners die hiermee wordt lastiggevallen. Onze vereniging
heeft van in het begin van de zaak gewaarschuwd voor het feit dat dit de opzet was
van het schepencollege. Jammer genoeg krijgen wij gelijk.
Deze initiatieven zijn des te opmerkelijker omdat de eerste 5 beklaagden die werden
veroordeeld einde november 2007 nog altijd op de betekening van hun vonnis zitten
te wachten. De gemeente Herselt laat na om de vonnissen uit te voeren maar probeert
al haar bewoners systematisch voor de rechtbank te trekken.
Het is meer dan duidelijk dat de burgemeester een golf van angst wil laten waaien
over deze anders zo rustige gemeente. Bewoners die een bouwvergunning (isolatiewerken
aan de bestaande woning) willen worden onder druk gezet om hun adres eerst elders
te plaatsen anders krijgen zij deze broodnodige bouwvergunning niet.
De Burgemeester van Herselt, Luc Peetermans wil dat zijn inwoners de “wet” respecteren
en wil dat de vaste bewoning ongedaan wordt en dat deze mensen naar een andere permanente
woonplaats zoeken.
En net deze burgemeester is samen met zijn echtgenote, het hoofd van de technische
dienst, de gemeentesecretaris, twee werknemers van de gemeente en een personeelslid
van het rustoord Sint-Barbara verhoord door de gerechtelijke politie.
Dit gebeurde na klachten en aantijgingen wegens corruptie.
Uiteraard is het enkel de bevoegdheid van het gerecht om te oordelen of er wel degelijk
een inbeschuldigingstelling komt. Onze organisatie spreekt zich niet uit over schuld
en onschuld, maar neemt enkel een foto die als momentopname in dit dossier wel kan
tellen.
De vzw Dolor is de spreekbuis van deze groep mensen (er worden ongeveer 700 gezinnen
geviseerd) en zij ontvingen heel wat woedende reacties.
Elke maand worden er minstens 5 gezinnen gedagvaard teneinde een andere woonplaats
te zoeken. Het is misschien aangewezen om een daad van politieke volwassenheid te
stellen door de burgemeester. Wij adviseren hem dan ook om alle juridische acties
te staken tot het gerecht heeft beslist wat zij met het corruptiedossier gaat doen.
Enkel dan is hij consequent en kan er begrip opgebracht worden voor de door hem
genomen juridische stappen tegen zijn inwoners.
De uitspraak van de rechtbank in eerste aanleg te Turnhout ivm de permanente bewoning
ligt volledig in de lijn van hetgeen de verdediging van de bewoners vroeg.
De rechter is van oordeel dat in de gegeven omstandigheden permanente bewoning niet
toegelaten is maar heeft toch begrip voor de ontwikkelingen in de zeer recente toekomst.
Het vonnis is niet bij voorraad uitvoerbaar, de dwangsom wordt teruggebracht van
500 euro per dag er en per overtreder naar 35 euro (éénmalig) per overtreder en
het vonnis is ten vroegste uitvoerbaar binnen een jaar. Tot dan kunnen de mensen
in Herselt een oplossing zoeken om een andere domicilie te zoeken. Indien de regularisatie
er door komt mogen de mensen toch daar gaan wonen volgens de rechter.
De bewoners gaan in ieder geval in beroep.
Er is zelfs een zaak afgewezen wegens een foutieve vordering van de gemeente.
Dankzij de inspanningen van de voorbije twee jaar vanwege de vzw Dolor en dit in
nauwe samenwerking met het Comité Recht Op Wonen ziet het er meer en meer naar uit
dat er in de eerstkomende maanden een regeling rond de permanente bewoning en het
inschrijvingsrecht in Herselt zal komen.
De vzw Dolor voert nu reeds meer dan twee jaar een strijd op alle fronten om tot
een oplossing te komen. De politieke overheden (provincie en Vlaamse Regering) werden
om een permanente oplossing gevraagd. Daarnaast hebben wij een aantal inwoners die
werden gedagvaard juridisch bijgestaan. Het decreet dat alles zal regelen en voor
een zeer groot deel van de bewoners een oplossing zal bieden is in de maak en dient
enkel nog besproken en gestemd te worden in de plenaire vergadering van het Vlaamse
Parlement.
De gemeente Herselt heeft dit ook begrepen en is dan ook vragende partij naar onze
leden toe om de gerechtelijke procedures te stoppen en te bevriezen tot de tekst
van het decreet officieel wordt gemaakt. De advocaat van de gemeente Herselt heeft
hier uitdrukkelijk om verzocht . Wij hadden dit vorig jaar bij monde van de raadsman
van onze vereniging ook gevraagd. Maar op dat ogenblik was het gemeentebestuur van
Herselt nog van mening dat zij zouden ontsnappen aan een nieuwe wettelijke en humane
regeling.
Uiteraard gaat het hier enkel over personen die een woning hebben gekocht of huren
met een legale bouwvergunning en waar er geen bouwovertredingen rusten op deze woning.
Het is onze bedoeling om de bewoners de kans te geven om zich permanent te vestigen
in Herselt zonder vervolgd te worden.
Vermits het op vraag is van de gemeente Herselt zullen wij al onze leden adviseren
om akkoord te gaan met het stopzetting van alle procedures. Het betekent hoe dan
ook dat iedereen , ongeacht de uitkomst van het decreet, nog minstens zes maanden
extra respijt krijgt en hierdoor in ieder geval de eerste drie jaar niet op zoek
moet gaan naar een andere woning of andere domicilie.
Het is in ieder geval duidelijk dat zonder de inspanningen van de vzw Dolor de inwoners
van Herselt in een rechtsonzekere toestand zouden zitten. Wij adviseren aan iedereen
die op dit ogenblik wel in Herselt verblijft, maar nog niet ingeschreven is om dit
“onverwijld” te doen. Het is immers mogelijk dat het decreet een datum zal inhouden
waarna er geen regularisatie meer mogelijk is.
|